o şiir olur muydu?

şimdi o otobüs olmasa,
gözlerin camlara bakmasa,
adını yazmak istemesen o buğulu cama,
gülmek istesen elle çizilmiş bir kalp çocukluğunda
o şiir olur muydu?

M.Ö

Gecenin ilerleyen saatinde gelen ve günün yorgunluğunu yüzümden silip atan  bu küçük hediye için mısraların sahibine çok teşekkür ediyorum. Bazen kaybetmenin de aslında bir “kazanmak” olduğunu hatırladım.  🙂

Bir Cevap Yazın