Bazı insanlar var. Bir gün önce öğrendiği birşeyi sanki yıllardır biliyormuş, bilgi hazinesinden çıkarmış, aslında kendisi çok düşünüyormuş gibi bir izlenim vermesi deli ediyor bu insanların.

Derse giriyor. Hoca birşeyler anlatıyor. Ertesi gün başka bir derse giriyor. X hocasından duyduklarını Y hocasına satıyor. Hoca da bundan çok memnun, “Benim öğrencim ne çok şeyi biliyor” diye seviniyor.

Bir gün önce bir sohbet esnasında duyduğu kelimenin ne anlama geldiğini soruyor, bir gün sonra sanki bu kelimeyi her zaman kullanıyormuş gibi başka bir ortamda kullanıyor. Dinleyenler de “Vay be ne kültürlü!” diye düşünüyor.

Referans göstermek diye bir kavram vardır kardeşim. Ben duyduğumu paylaşırken “Şu kişi şöyle bir sohbet esnasında şunu söyledi” diye anlatırım. İnanıyorum ki böyle yapmak bilgilerini paylaştığım kişiye bir saygıdır.

Kendiniz olun biraz.

  • reply Recep Hilmi Tufan ,

    Birine fena hâlde sinirlenmişsin sen belli. Takma kafana hocam her yerde var bu ukâlâlardan…

    • reply MonteCito ,

      İçim yanıyor bir bilsen.. İKi yüzlülük diz boyu..

      • reply cido$ ,

        ah ahh olma mı olma mı böylelerinden her yerde bulunma mı? bizim bölümde de var, üstelik hocadan duyduğunu başka hocaya satmıyor, direkt aynı hocaya satıyor.

        örnek:

        hoca: Arkadaşlar, Sir Philip Sidney’in Plato vs Aristotle’ı analiz etmesinde, yakın durduğu kişi Aristo’dur.

        (aradan 5 dakika geçer)

        salak öğrenci: Hocam, o zaman Sidney, Plato ve Aristo’yu karşılaştırıp Aristo’Ya yakın durmuştur diyebilir miyiz?

        ee mal?! hoca 5 dk önce ne dedi?!

        ama böyleleri derste konuştuğu, “derse katıldığı” için makbul öğrencidir hocanın gözünde.

        :((

        • reply MonteCito ,

          @cido$ onları da ayrı bir kategoriye koyalım.. homo copius aptalus ama kendini çakalus zannedenus falan 😀

          • reply S.Taner ,

            Çok güzel yorumdu abi 🙂 bravo.

            Bir Cevap Yazın