Eskiden resim yapardık. Ama hep aynı olurdu resimler. Kalıplara sıkıştırılmış hayallerimizin eseriydi çizdiklerimiz. Belki sadece gördüklerimizi resmettik; iki dağ arasından akan bir dere, dere kenarında bir ev, evin yanında mutlu bir aile.. Belki de hiç görmediğimiz ama olmasını istediğimiz buydu. Ayrıntılara bakamazdık. Çizdiğimiz çocuğun vücudunun kare şeklinde olması önemli değildi bizim için. Önemli olan yüzünün gülmesiydi… Öyle zamanlar olurdu ki gülmeye hasret bu minik yürekler güneşe bile surat yapardı. U harfinden laleler yaparken çocuğun boyunda olmasını önemsemezdi çünkü tek istediği yemyeşil bir dünyada, gülen yüzler görmekti…

ben_yaptım

SocialTwist Tell-a-Friend