Sen ne kadar iyi bir insan olursan ol, değerin karşındakinin düşündüğü kadardır. Eğer seni üç olarak görüyorlarsa, sen dört dörtlük olsan da bu üç gerçeğini değiştirmez.

Bazen düşünüyorum da insanlara hakettiğinden fazla değer mi veriyorum. Aslında üç bile etmeyecek insanlara ben dört dörtlük gözüyle mi bakıyorum. Bilemedim.

Yüzüme gülen, canım cicim diyen, arkamdan tüyü yolunacak ördek gibi gören insanları hayatımdan çıkarsam, geriye hayat kalır mı acaba?

Bir de dört dörtlük olma durumu var. Göreceli birşey. Kime göre dört dörtlük. Ya da ben dört dörtlük müyüm?

  • reply Umut Benzer ,

    Kimse dört dörtlük değildir ve olmayacaktır. Ama “bana göre” O, “sana göre” öbürküsü dört dörtlük olabilir ve bu ne yazık ki karşılıklı değil.

    Bkz. http://www.ubenzer.com/remote-friends/

    • reply e-vren :) ,

      Hz. Mevlana’nın “ne kadar bilirsen bil ve ne kadar anlatırsan atlat…” diye başlayan bir sözünü anımsattı giriş cümlen.Hayatımda canımı sıkanları hiç düşünmeden eleyen biri oldugum için diğerlerine göre kafam daha rahat oluyor. Sen onları olduğu gibi kabul etmeyi akıl ederken onlar seni olduğun gibi kabul etmeyi nedense akıl edemezler 🙂

      Hele ki arkandan konuşulduğunu, yüzüne gülündüğünü sezinliyorsan, çirkin bir kalabalığa ne gerek var hayatında Mumin?

      • reply MonteCito ,

        @Umut link için teşekkür ederim. farlı bir açıdan bakmamı sağladın.

        @e-vren karşılıklı olmadığı zaman elbette hiçbir anlamı kalmıyor fakat hergün bir arada olmak zorunda olduğun kişileri nasıl bir kalemde silebilirsin ki..

        5 yıldır aynı sınıfta olduğun, sürekli görüştüğün bir kişi her yıl tekrar tekrar telefon numaranı istiyorsa sorun sende midir ya da çözüm?

        yazı içinde de dediğim gibi bu insanları çıkarsam hayatımdan “hayat” kalır mı geriye?

        biraz çözümsüz bir problem gibi görünüyor..

        off..

        Bir Cevap Yazın