Değiştirmek, düzene sokmak ve geliştirmek istediğiniz birini tanıyor musunuz? Güzel! Peki neden işe kendinizden başlamıyorsunuz? Tamamen bencil bir bakış açısıyla düşünecek olursak; insanın kendisini değiştirip geliştirmesi, başkalarını geliştirmekten çok daha yararlı ve çok daha tehlikesizdir. Konfüçyüs, “Kendi kapının önü temiz değilken başkasının çatısındaki kardan yakınma” diyor. #

Bu söz düşüncelerimi tam olarak anlatan bir alıntı. Neden böyle düşünüyorum tahmin edilebilir aslında. Kısa bir süre önce mezun olduğum için herkes -istisnasız herkes- bir beklenti içinde. Hani askerden gelince hemen iş bulması istenir ya insanın, ya da yeni evlenen çifte ikinci aylarında sormaya başlarlar “çocuk ne zaman?” diye. Benzer bir durum. Herkes ne yaptığımı merak ediyor, az da olsa müdahale etmek istiyor. İleride “büyük adam (!)” olduğumda “ben söylemiştim böyle yapmasını” demek istiyor ama kusura bakmayın. Daha önce de söyledim:

“Çocuk Ana – Babalar Toplumu’nda insanların Yetişkin yanlarının bastırılması şu sonuçları doğurur:
a) İnsanlar spontan (kendiliğinden) davranamazlar, buna bağlı olarak yaratıcılık da gösteremezler;
b) “Ben” diyemezler, “Bunu ben yaptım,” diyemezler;
c) Bireysel olamazlar, kendi akılları doğrultusunda davranamazlar, başkalarından farklı davranamazlar. (Empati – 257)

Şimdi yüksek müsadenizle biraz “ben” olmak istiyorum.

Bir Cevap Yazın