Kelimelerle oynamayı sevdiğim kadar alıntı yapmayı sevdiğim de bir gerçek. İşte yine, beni az çok tanıyanların, benimle benim hakkımda konuşmuş kişilerin çok derin anlamlar çıkarabilecekleri bir alıntı daha. Ne zaman oturup düşünsem. Kendimle bir hesaplaşmaya girsem. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlamaya çalışsam aklıma bu satırlar gelir. Sokrates’in Savunması’ndan bir bölüm. Buyrun.

O, şimdi ölüm cezası teklif ediyor. Bense, benim için neyi teklif etmeliyim? Atinalılar, şüphesiz değerim ne ise onu. Bu ne olabilir? Bütün hayatınca servete, aileye, askeri rütbelere, halk toplantılarında nutuklar vermeye , başkanlıklara iltifat ve aldırış etmemiş bir adama ne karşılık verilebilirse o! Ben aşırı dürüst bir adam olduğumu nazarı dikkate alarak, siyaset adamı olmayı reddettim. Size ve kendime iyilikten, beni alıkoyabilecek hiçbir yola sapmadım. Tam aksine hepinize iyilik etmeyi mümkün kılacak bir yolu tercih ettim. Herkesin şahsi çıkarlarını düşünmekten ziyade erdemi, bilgiyi aramanın gerekliliğini ve devletin sırtına binmeden devlete yardımcı olmak gerektiğini kabul ettirmeye çalıştım.

Atinalılar, böyle bir insana ne yapılabilir? Şayet, ona bir mükafat verilmek lazımsa, iyi bir şey verilmeli ve bu da ona yakışır cinsten olmalı. Sizleri yetiştiren ve bunun için de işini gücünü bırakan fakir bir adama yakışacak mükafat ne olabilir? Atinalılar, onu Prytanelon’da beslemekten çok, yakışan bir şey yok. Bu mükafat, Olympia’da at yarışlarında kazanan bir yurttaştan çok ona layıktır. Çünkü ben fakirim halbuki onun yetecek kadar parası vardır. O, size yalnız saadetin görünüşlerini verir, bense size gerçeği veriyorum. Bana verilecek cezanın uygun ve yerinde olması isteniyorsa, muhakkak bu, Prytaneion’da beslenmek olmalı.

(Sokrates’in Savunması tam metni için tıklayın)